Op weg naar Cortez
 

Vanuit Holbrook op de Route 66 afgeslagen naar het noorden op de Interstate 40, waarna we de 77 namen richting de Canyons. De aanvangs temperatuur lag beduidend lager dan de dag ervoor; ±20 graden celsius. Met onze motorjas aan reden we door prachtige natuur en stopten bij Hubbell Traiding Post. Het gebied waar wij door gaan is feitelijk het Navajo indianen gebied. Hubbell laat ook vele producten zien die de Navajo’s maken. Daar spraken wij een Indonesiër die met een Amerikaanse getrouwd was en dus via Nederland naar Amerika geëmigreerd was. Hij hoorde Nederlands en vond het weer leuk om even zijn oude taal te spreken. Zijn vrouw liet ook mooie foto’s zien van een Canyon hier in de buurt. Na het tanken en lunchen gingen we dan ook naar deze Canyon de Chelly. Wat een pracht van een rotsformaties waar ook nog een ruïne van woningen van mensen te zien is van heel ver terug. De tocht ging verder door vele rotsformaties die samen de Canyons genoemd worden, maar er zijn een paar uitzonderingen qua grootte, zo ook deze Canyon en de Grand Canyon. Fijn dat ik de groothoek lens van mijn neef Ron mocht lenen; geeft bij deze bergen meer mogelijkheden.

In de verte was al te zien dat de lucht veranderde; er was veel wind en alras zaten we midden in een grote zandstorm. We werden zowat gezandstraald. Ik voelde me net Clint Eastwood in de tv-serie Rawhide (de ouderen onder ons kunnen zich deze serie nog wel herinneren) zoals we met onze stalen ros de prairies overstaken. Het is wel triest als je ziet hoe de indianen vaak wonen in hutjes en/of caravans.

Later ging dit weer over in donkere wolken en voordat we Colorado (de 2e staat van de reis) in reden deed ik voor de zekerheid mijn nieuwe regenbroek aan. Correctie, hij werd door een van de dames in de groep bij mij aangetrokken; wel leuk hoor dat zij de ritsen dicht deed. We reden nu de Ute Mountains door wat een heel andere aanblik gaf dan de dorre vlaktes bij de Canyons. Hier is alles veel groener. Maar het werd steeds donkerder en het dreigde te gaan regenen. Gelukkig had in de weergoden goed gestemd door mijn regenbroek aan te trekken, want het bleef droog. We kwamen in Cortez aan bij een oud mexicaans-achtig motel waar op de binnenplaats al de andere groep was gearriveerd.

Een dag met veel variaties...

woensdag 16 mei 2012